Η ιστορία
Η Χρυσή Εποχή της Πειρατείας, εξηγημένη
Πότε συνέβη, πού είχε το κέντρο της και γιατί οι πειρατές της δεκαετίας του 1710 και του 1720 έγιναν αυτοί που όλοι θυμούνται.
Κάντε κράτηση για το δείπνο με παράσταση πειρατών ↗Γρήγορη απάντηση
Η αγγλική Wikipedia τοποθετεί τη Χρυσή Εποχή της πειρατείας από τη δεκαετία του 1650 έως τη δεκαετία του 1730, όταν η θαλάσσια ληστεία διαμόρφωνε το εμπόριο σε όλο τον Βόρειο Ατλαντικό και τον Ινδικό Ωκεανό. Τα πιο γνωστά χρόνια είναι η δεκαετία του 1710 και οι αρχές του 1720, όταν πειρατές που δρούσαν από το Nassau και την αμερικανική ακτή έκαναν διάσημα ονόματα όπως του Blackbeard.
Οι ημερομηνίες
Η αγγλική Wikipedia τοποθετεί τη Χρυσή Εποχή μεταξύ της δεκαετίας του 1650 και της δεκαετίας του 1730 και διαιρεί την περίοδο σε φάσεις. Οι πειρατές που φαντάζονται οι περισσότεροι ανήκουν στη μεταγενέστερη φάση, η οποία επικεντρώνεται στη δεκαετία του 1710 και τις αρχές του 1720. Αντιμετωπίστε τις ημερομηνίες ως πλαίσιο, γιατί οι ιστορικοί χαράσσουν τα όρια διαφορετικά, και το ίδιο το άρθρο προσφέρει ένα εύρος παρά ένα μόνο έτος.
Οι μπουκανιέροι
Στην αφήγηση της αγγλικής Wikipedia, η πρώτη φάση, από περίπου το 1650 έως το 1680, ήταν η περίοδος των μπουκανιέρων, με Άγγλους και Γάλλους ναυτικούς να δρουν από την Jamaica, τη Martinique και την Tortuga εναντίον ισπανικών αποικιών. Κορυφώθηκε με την εκστρατεία του Henry Morgan στον Παναμά το 1670, και το Panama City λεηλατήθηκε και κάηκε τον επόμενο χρόνο.
Το Nassau και η Δημοκρατία των Πειρατών
Αφού έληξε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής, Άγγλοι πρώην κουρσάροι όπως ο Henry Jennings και ο Benjamin Hornigold έκαναν το Nassau, στο New Providence των Bahamas, βάση τους. Η αγγλική Wikipedia το αποκαλεί Δημοκρατία των Πειρατών. Έληξε όταν ο κυβερνήτης Woodes Rogers έφτασε το 1718, προσφέροντας χάρη σύμφωνα με την Πράξη Χάριτος του Βασιλιά.
Χάριτες και επιστροφές
Ένας αριθμός δέχτηκε την προσφορά. Σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia, ο Hornigold αποδέχτηκε χάρη και έγινε κουρσάρος, ενώ ο Blackbeard επέστρεψε στην πειρατεία μετά τη δική του. Η γραμμή ανάμεσα στον πειρατή και τον κουρσάρο ήταν λεπτή, και ένας άνθρωπος μπορούσε να σταθεί και στις δύο πλευρές της μέσα σε λίγα χρόνια.
Τα ονόματα που όλοι θυμούνται
Ο Μαυρογένης ήταν ενεργός από το 1716 έως το 1718. Ο Bartholomew Roberts θεωρείται από πολλούς ο πιο επιτυχημένος δυτικός πειρατής, με περισσότερες από 400 καταλήψεις πλοίων, σύμφωνα με την αγγλική Wikipedia. Ο Samuel Bellamy, καπετάνιος του Whydah Gally, είχε το παρατσούκλι «Ρομπέν των Πειρατών» και χάθηκε σε μια καταιγίδα ανοιχτά του Cape Cod το 1717. Ο Henry Every κατέλαβε ένα πλοίο των Μουγκάλ το 1695 και ήταν ένας από τους λίγους σημαντικούς καπετάνιους που αποσύρθηκαν με τα λάφυρά τους.
Η Μαύρη Σημαία
Η αγγλική Wikipedia σημειώνει ότι το όνομα εμφανίζεται στην ιστορία του Johnson του 1724, και ότι ο Roberts και ο Francis Spriggs αποκαλούσαν ο καθένας τις σημαίες τους Jolly Roger παρόλο που τα σχέδια διέφεραν. Το άρθρο αναφέρει ότι μια μαύρη σημαία πρόσφερε χάρη, ενώ μια κόκκινη σημαία σήμαινε καμία χάρη. Τα σύμβολα νεκροκεφαλής με σταυρωτά κόκαλα σε ναυτικές σημαίες χρονολογούνται από τον δέκατο έβδομο αιώνα.
Πώς τελείωσε η εποχή
Η αγγλική Wikipedia αναφέρει ότι η άφιξη του Rogers το 1718 σήμανε το τέλος της Δημοκρατίας των Πειρατών. Η περίοδος που περιγράφει κλείνει τη δεκαετία του 1730, και η ιστορία που επέζησε ήταν αυτή που αναδιηγήθηκε σε βιβλία, θεατρικά έργα και, σήμερα, σε οικογενειακές παραστάσεις δείπνου.
Γιατί ταιριάζει σε μια σκηνή
Η Χρυσή Εποχή διαθέτει πληρώματα με ονόματα, πλοία με σημαίες, έναν μικρό αριθμό διάσημων καπετάνιων και σαφείς στιγμές δράματος, στοιχεία που ταιριάζουν σε μια σκηνοθετημένη ναυμαχία. Έχει επίσης πολλές ιστορίες που μεγάλωσαν καθώς τις διηγούνταν. Ένας καλός τρόπος για να απολαύσετε ένα θέαμα είναι να το αντιμετωπίσετε ως θέατρο και να κρατήσετε τα αρχεία, όπως αυτά στις πηγές αυτού του οδηγού, για τις ήσυχες στιγμές που θα ακολουθήσουν.
Εκεί όπου δρούσαν οι πειρατές
Η αγγλική Wikipedia τοποθετεί τους μπουκανιέρους στην Καραϊβική, με βάσεις στην Τζαμάικα, τη Μαρτινίκα και την Τορτούγκα, και τους μεταγενέστερους πειρατές στη Νασσάου και κατά μήκος της αμερικανικής ακτής. Ο αποκλεισμός του Τσαρλς Τάουν από τον Μαυρογένη τον Μάιο του 1718 δείχνει πόσο κοντά στην αμερικανική ηπειρωτική χώρα μπορούσαν να φτάσουν. Το άρθρο καλύπτει επίσης τον Ινδικό Ωκεανό, οπότε η Χρυσή Εποχή ήταν ευρύτερη απ' ό,τι υποδηλώνουν οι εικόνες της Καραϊβικής.
Για ποιους δεν απευθύνεται
Όποιος επιθυμεί μια επιστημονική πραγμάτευση της πειρατείας ή μια παρουσίαση του ίδιου του σεναρίου της παράστασης. Πρόκειται για ένα σύντομο εισαγωγικό κείμενο βασισμένο σε ένα άρθρο εγκυκλοπαίδειας, και οι πηγές στο τέλος παραπέμπουν σε εκτενέστερη ανάγνωση.
Πηγές