De piraten
Blackbeard en Calico Jack: de echte piraten achter de show
Wat een encyclopedie vastlegt over de twee kapiteins die op de vermelding staan, en waar legende en archief uit elkaar gaan.
Reserveer de piratendinnershow ↗Kort antwoord
Blackbeard was een piratenkapitein die actief was van 1716 tot 1718 en sneuvelde in een gevecht bij Ocracoke Inlet, North Carolina, in november 1718. Calico Jack was John Rackham, opgehangen in Port Royal, Jamaica, in november 1720. De Engelse Wikipedia merkt op dat verschillende beroemde details over beide mannen, van de brandende lonten tot de schedel-en-zwaardenvlag, berusten op latere boeken in plaats van op de archieven uit hun eigen tijd.
Waarom deze twee
De boekingspagina noemt Blackbeard en Calico Jack als de leiders van de twee bemanningen. Beiden leefden in het begin van de achttiende eeuw, slechts enkele jaren na elkaar, en beiden eindigden aan de galg of in een gevecht, wat hen tot natuurlijke hoofdpersonen voor een toneelverhaal maakt. De echte archieven zijn dunner dan de legendes, en de twee van elkaar onderscheiden is een lonende manier om de avond voor te bereiden.
Blackbeard
Volgens de Engelse Wikipedia is Edward Teach, of Thatch, de meest gebruikte naam, maar het is onwaarschijnlijk dat zijn echte naam ooit bekend zal worden, aangezien piraten vaak fictieve achternamen aannamen. Hij werd rond 1680 geboren en was actief van 1716 tot 1718, en het artikel noemt hem wellicht de meest beruchte piraat onder de Engelssprekende naties. In mei 1718 blokkeerde zijn vloot de haven van Charles Town, het huidige Charleston in South Carolina.
Het vlaggenschip
Blackbeard nam een Frans slavenschip in, doopte het om tot Queen Anne's Revenge en rustte het uit met 40 kanonnen, aldus de Engelse Wikipedia. Het schip liep in juni 1718 aan de grond nabij Beaufort Inlet. Duikers vonden op 21 november 1996 een wrak voor de kust van North Carolina, en er zijn meer dan 300.000 artefacten geborgen, volgens het artikel over het schip. Er zijn ongeveer 30 kanonnen geïdentificeerd, hoewel wordt aangenomen dat Blackbeard er ongeveer 40 aan boord had.
De dood bij Ocracoke
Blackbeard werd op 22 november 1718 gedood in een gevecht bij Ocracoke Inlet, North Carolina, door matrozen onder leiding van luitenant Robert Maynard, die was gestuurd door de gouverneur van Virginia, Alexander Spotswood, aldus de Engelse Wikipedia. Het artikel voegt eraan toe dat de brandende lonten waarmee hij wordt herdacht, in een vroeg verslag onder zijn hoed waren gestoken in plaats van in zijn baard.
Calico Jack
Hij duikt in de vroege bronnen op als John Rackham. De bijnaam Calico Jack verschijnt voor het eerst in druk in 1728, in het tweede deel van Charles Johnsons geschiedenis van de piraten, dat volgens de Engelse Wikipedia ook fictief materiaal bevat. Daar wordt opgemerkt dat calico in de achttiende eeuw met vrouwenkleding werd geassocieerd, wat de naam raadselachtig maakt voor een man in Nassau.
Een opname voor de kust van Jamaica
Op 22 oktober 1720 onderschepte een voormalige kaper, Jonathan Barnet, Rackhams sloep voor de kust van Jamaica. Rackham werd in november 1720 berecht in Spanish Town, schuldig bevonden aan piraterij en op 18 november 1720 opgehangen in Port Royal, aldus de Engelse Wikipedia. Daar staat het uitdagende antwoord van de bemanning aan Barnet opgetekend in de woorden we shall strike no strike, een regel die wordt geciteerd in Barnets eigen verslag.
De vlag die niet de zijne was
De schedel met gekruiste zwaarden die vaak bij Rackhams naam wordt afgebeeld, wordt niet ondersteund door de processtukken, aldus de Engelse Wikipedia. Een getuige beschreef dat zijn sloep een witte wimpel voerde. Het ontwerp met gekruiste zwaarden dateert naar verluidt uit het begin van de twintigste eeuw, en het verband met Rackham gaat terug op een boek uit 1959. Als een Calico Jack op het toneel die vlag voert, is dat theater, geen geschiedenis.
De vrouwen in zijn crew
Anne Bonny ontmoette Rackham in Nassau en sloot zich in augustus 1720 met Mary Read aan bij zijn bemanning, aldus de Engelse Wikipedia. Op 22 augustus maakten zij en ongeveer een dozijn anderen zich meester van de sloep William. Beide vrouwen werden op 28 november 1720 in Spanish Town berecht en beiden beweerden zwanger te zijn, wat hun uitstel van executie opleverde. Read stierf rond april 1721 in de gevangenis. Over het lot van Bonny is niets bekend.
Legende en record
Veel van de beroemde piratendetails gaan terug op één bron, Johnsons geschiedenis uit 1724, die de Engelse Wikipedia op bepaalde punten als onbetrouwbaar beschouwt. Goed om te onthouden bij een voorstelling: de enscenering is gebouwd op de legende, en de legende maakt deel uit van het verhaal. De archieven schetsen een nuchterder, harder beeld. Beide verdienen een blik.
Voor wie dit niet is
Niet voor lezers die een volledige biografie willen, of het bewijs dat personages uit het script overeenkomen met hun naamgenoten. De Blackbeard en Calico Jack van de show zijn performers in een familiedinerproductie; deze pagina plaatst alleen het schriftelijke verslag naast de namen en zegt niets over het script.
Bronnen